







































































پایگاه خبری و تحلیلی صنعت نگارها – حمله نظامی به شرکت فولاد خوزستان، نه تنها یک عمل تهاجمی علیه یک شرکت صنعتی ملی، بلکه نقض فاجعهبار و آشکاری از اصلیترین اصول حقوق بینالمللی جنگ است. این عمل، بهوضوح نقض فاحش قوانین و پروتوکول های حقوقی سازمان ملل را بههمراه دارد که حمله به تأسیسات غیرنظامی […]
پایگاه خبری و تحلیلی صنعت نگارها – حمله نظامی به شرکت فولاد خوزستان، نه تنها یک عمل تهاجمی علیه یک شرکت صنعتی ملی، بلکه نقض فاجعهبار و آشکاری از اصلیترین اصول حقوق بینالمللی جنگ است.
این عمل، بهوضوح نقض فاحش قوانین و پروتوکول های حقوقی سازمان ملل را بههمراه دارد که حمله به تأسیسات غیرنظامی و صنعتی را بهعنوان یک اقدام غیرقانونی تعریف میکند.
فولاد خوزستان بهعنوان یک واحد صنعتی مسولیتپذیر هیچ ارتباطی با فعالیتهای نظامی، تسلیحات یا تولید مواد جنگی ندارد و از این رو تحت حمایت قانونی بینالمللی قرار دارد.
طبق اصول و کنوانسیون های بینالملل ، حمله به اهداف غیرنظامی که بهطور مستقیم و غیرمستقیم به زندگی مدنی و اقتصادی جامعه مرتبط هستند، بهعنوان یک جنایت جنگی شناخته میشود.
این حمله و اثرات آن نه تنها به اصل نیروی متعادل، بلکه به اصل نیروی متناسب نیز تجاوز کرده است، زیرا میزان خسارت وارده به اقتصاد و زندگی مدنی، بهمراتب از هدف غیر قانونی و ناجوانمردانه مورد نظر فراتر رفته است.
از منظر حقوق بینالملل، هرگونه حمله به تأسیسات صنعتی که بهطورمستقیم و غیرمستقیم به زندگی مدنی مرتبط هستند، غیز قانونی و نباید انجام گیرد اما متولیان به اصطلاح قوانین حقوق بشری، این شرط را در این حمله کاملاً نادیده گرفته اند
این عمل، نشاندهنده تغییر در تعریف «اهداف نظامی» توسط قدرتهای غربی است که بهطور سیاسی و اقتصادی، صنایع ملی را به عنوان «اهداف استراتژیک نظامی» تعریف میکنند، در حالی که این تعریف در حقوق بینالمللی معتبر نیست.
دیدگاهتان را بنویسید