تاب آوری بی نظیر حول محور وطن پرستی

در دل بزرگترین بحران‌های تاریخ معاصر و با تهاجم گسترده رژیم صهیونیستی و ایالات متحده، ایران بار دیگر ثابت کرد که قدرت واقعی آن در اراده‌ی پولادین و انسجام ملی بی‌بدیل است. دشمنان با محاسبه‌ای غلط و تکرار اشتباه متجاوزان ادوار تاریخ، بر این تصور بودند که تهاجم نظامی همزمان با تحریم‌های اقتصادی کمر شکن، منجر به فروپاشی ایران خواهد شد؛ اما ایران با تاب‌آوری بی‌نظیر و هوشیاری همگانی، این پیش‌بینی‌های شتاب‌زده را با شکستی تلخ روبرو کرد.
در شرایطی که دشمنان به دنبال ایجاد تفرقه و انشقاق بودند، مردم ، نیروهای مسلح و تمامی اقشار سازنده‌ی کشور، با اتحادی بی نظیر حول نام ایران پشتیبانی همه‌جانبه از کیان و سرزمین و انتخاب مرز بین «مصلحت ملی» و «منافع دشمن» را به وضوح نشان دادند. این انسجام ملی که در ادبیات سیاسی غرب از آن با عنوان «اثر اتحاد حول نام وطن» یاد می‌شود، مانند سپری نامرئی عمل کرد و اجازه نداد هیچ‌گونه توفانی داخلی یا خارجی بر سازه‌ی یکپارچه‌ی این کشور تأثیر بگذارد.

تحلیل‌گران نظامی و سیاسی اذعان دارند که بازدارندگی ایران امروز، ریشه در همین همبستگی عمیق اجتماعی دارد. وقتی کشور با عزمی پولادین و در کنار هم در برابر فشارهای اقتصادی و تهدیدات نظامی ایستادگی می‌کند، هیچ استراتژی تهاجمی از سوی خارجی‌ها قادر به جداسازی مردم حول نام وطن نمی‌شود. ایران امروز، نه به‌عنوان کشوری در آستانه فروپاشی، بلکه به‌عنوان الگویی از مقاومت و اتحاد در منطقه شناخته می‌شود که ثابت کرده است «همبستگی» هرگز بر «استقلال» ایرانیان غلبه نخواهد یافت و این همان ریسمان استواری است که ایران را در دل طوفان‌ها بر سر جایش نگه می‌دارد.

اتحاد؛ ریسمان محکمی که ایران را در طوفان بحران‌ها استوار نگه داشت

در دل بزرگترین بحران‌های تاریخ معاصر و با تهاجم گسترده رژیم صهیونیستی و ایالات متحده، ایران بار دیگر ثابت کرد که قدرت واقعی آن در اراده‌ی پولادین و انسجام ملی بی‌بدیل است. دشمنان با محاسبه‌ای غلط و تکرار اشتباه صدام، بر این تصور بودند که تهاجم نظامی همزمان با تحریم‌های اقتصادی کمر شکن، منجر به فروپاشی ایران خواهد شد؛ اما ایران با تاب‌آوری بی‌نظیر و هوشیاری همگانی، این پیش‌بینی‌های شتاب‌زده را با شکستی تلخ روبرو کرد.
در شرایطی که دشمنان به دنبال ایجاد تفرقه و انشقاق بودند، مردم ، نیروهای مسلح و تمامی اقشار سازنده‌ی کشور، با اتحادی بی نظیر حول نام ایران پشتیبانی همه‌جانبه از کیان و سرزمین و انتخاب مرز بین «مصلحت ملی» و «منافع دشمن» را به وضوح نشان دادند. این انسجام ملی که در ادبیات سیاسی غرب از آن با عنوان «اثر اتحاد حول پرچم» یاد می‌شود، مانند سپری نامرئی عمل کرد و اجازه نداد هیچ‌گونه توفانی داخلی یا خارجی بر سازه‌ی یکپارچه‌ی این کشور تأثیر بگذارد.

تحلیل‌گران نظامی و سیاسی اذعان دارند که بازدارندگی ایران امروز، ریشه در همین همبستگی عمیق اجتماعی دارد. وقتی کشور با عزمی پولادین و در کنار هم در برابر فشارهای اقتصادی و تهدیدات نظامی ایستادگی می‌کند، هیچ استراتژی تهاجمی از سوی خارجی‌ها قادر به جداسازی مردم حول نام وطن نمی‌شود. ایران امروز، نه به‌عنوان کشوری در آستانه فروپاشی، بلکه به‌عنوان الگویی از مقاومت و اتحاد در منطقه شناخته می‌شود که ثابت کرده است «همبستگی» هرگز بر «استقلال» ایرانیان غلبه نخواهد یافت و این همان ریسمان استواری است که ایران را در دل طوفان‌ها بر سر جایش نگه می‌دارد.